Stylista fryzur | Dobry Fryzjer Poznań • SlawekStawarczyk.com.pl

Jak w każdej dziedzinie, również we fryzjerstwie można wszystko zrobić od początku, do końca dobrze, albo na skróty. Czasem jest taki okres w życiu kobiety, że potrzebuje ona ognia, wyglądać, oszołamiać, albo chociaż po prostu ujść w tłoku…

No bo kiedy się zaśpi, albo dojeżdża do stolicy na konferencję, lub nie daj Bóg jak ktoś wejdzie na głowę, zdepcze i stłamsi… ech.
Co wtedy zrobić z fryzurą, lub tym, co po niej pozostało?

Jest parę trików fryzjerskich, które pozwolą nam na zadziałanie wtedy, kiedy nie ma już innego wyjścia.

Nie zdążyłaś umyć głowy? Nie ma problemu, są na to sposoby. Takim idealnym jest suchy szampon, najlepszy jest firmy Fudge „dry shampoo”, mam na myśli siłę działania i stosunek ceny do jakości. Co ważne nie pozostawia osadu na włosach, mimo że jest bardzo skuteczny. Ma jedną wadę, pachnie jak rosół, ale jeśli ktoś pracuje w kuchni jest idealny. Tak naprawdę zapach znika z czasem.

Dla osób o delikatniejszym węchu lepszy jest Catwalk, frimy Tigi. Tam w serii Session jest „transforming dry shampoo”. Pięknie pachnie, ale jest delikatniejszy w działaniu. Tigi ma jeszcze serię Rockaholic, w której znajdziesz również suchy szampon. Nie jest on jednak tak ekscytujący, jak Dirty Secret Dry Conditioner. Sucha odżywka, powodująca wrażenie delikatności i zmiękczenia włosów, z super połyskiem i nie obciążając ich.

Jeśli chodzi o mycie bez wody, to ta odżywka nie ma sobie równej.

Kiedy mamy opadające, zmiędlone włosy i potrzebujemy je odświeżyć i mamy dostęp do wody, ale brak nam czasu, wystarczy zwilżyć rękoma i spryskać od nasady płynem zwiększającym objętość. Jest delikatniejszy od pianki i daje super efekt objętości. Najlepszy, określił bym go nawet kultowym jest „Volumne Booster” z serii Chi Farouka. Nie pozostaje w tyle też jedna z nowości Tigi „Sugar Shock” z linii Bed Head.

Potem warto podsuszyć na przykład do góry nogami i już włosy są świeższe i puszyste.

Warto też wiedzieć, że nałożone kosmetyki często po zwilżeniu delikatnym, czy spryskaniu po prostu wodą, zaczynają działać na nowo i wystarczy je podsuszyć, żeby uzyskać efekt taki, jak za pierwszym razem, no prawie…

Kiedy potrzebujemy tylko lekkiej objętości, a włosy nie są jakoś super obciążone, cudownie sprawdza się proszek „Sugar Dust” z Tigi. To też nowość. Polega on na tym, że są to bardzo lekkie silikony, które wyglądają jak sztuczny łupież. Wysypuje się go na głowę i potem wmasowuje. Daje on puszystość i odbicie.

Częstym kłopotem są też rozdwajające się końcówki, które po wyczesaniu wyglądają fajnie, ale następnego dnia już nie zawsze. A że Polki mają włosy cienkie i delikatne, nie mogą zbytnio pozwolić sobie na obciążenie ich woskiem, czy serum. Wtedy najlepszym rozwiązaniem jest zastosowanie wosku w płynie, który jest dużo delikatniejszy. Spryskuje się nim rękę i dopiero aplikuje na końce. Naprawdę świetnie się sprawdza. Dobre są Tigi z serii Rockaholic, „Groupie”, ale bardzo ciężko go dostać. Jeszcze trudniejszym do zdobycia jest „Scatty” firmy z-one concept. Ale może komuś się uda.

Można też spróbować wykańczać włosy, szczególnie kręcone, specjalnie do tego przeznaczonymi kremami, którymi można też zebrać zwichrzone drobne włoski, sterczące jak aureola nad głową. Bardzo dobry do tego jest „Curlesque” z Catwalka, linii Tigi.
No i jest wielki przebój, produkt specjalnie zaprojektowany do sklejania końcówek rozdwajających się, mianowicie „Ends” Fudge’a. Działa cuda, bo w ogóle nie obciąża, a stosowany systematycznie pozwala zapuścić włosy. Jest to popularny trik przyszłych panien młodych, którym szczególnie zależy na tempie wzrostu.

Na pokazach wykorzystuje się też triki fryzjerskie, z zastosowaniem sprzętu ciężkiego. Wystarczy na przykład zalakierować lekkim lakierem chociażby z serii Volumne Chi Farouka, włosy z odwróconą głową, a potem nakręcić je nawet niekoniecznie super dokładnie na lokówkę, z tym że im większa, tym fajniejszy efekt. Uzyskamy nowy wizerunek i bardzo efektowne pofalowane włosy z objętością.

Co jest bardzo ważne, możemy też wykorzystać do tego prostownicę, wystarczy że będzie miała zaokrąglone boki płytek. Większość w tej chwili takie ma.

Można też podprostować włosy, dzieląc je na kilka partii. Najlepiej między sześć, a osiem i wtedy, rozkładając sobie włosy na dwie, trzy części z lewego boku i podobnie z prawego. Potem można podprostować tył na wysokości czubka.

Tego typu zabieg pozwala na zdefiniowanie ładnych pasemek na wierzchu, nie tracąc ich naturalnej objętości. Ważne jest, żeby zabieg robić rzeczywiście wolno.

Przy czesaniu włosów, warto pamiętać o czubku głowy, który szczególnie w naszej nacji, jest płaski. Dlatego często przy czesaniu, nawijam włosy na dużą, okrągłą szczotkę – nawet te średniej długości – i po podsuszeniu, pryskam lakierem zwiększającym objętość od nasady. Wtedy po delikatnym zsunięciu szczotki, pozostają one, owe włosy odbite od nasady i luźne, ładne na końcach.

Bardzo wartościowe są też odżywki bez spłukiwania do uzyskania bardziej naturalnego wyglądu włosów, szczególnie tych z tendencją do falowania, albo kręcenia. Bardzo efektowna jest fryzura, w której do połowy włosy są wyciągnięte na szczotkę i podsuszone, a pozostałą część delikatnie ugniata się w rękach susząc. Można też wysuszyć je szybko i zastosować odżywkę bez spłukiwania, spryskać nią włosy i pozwolić naturalnie podeschnąć, również ugniatając w tak zwanym między czasie.

Nie mogę tu nie napisać, jaka odżywka bez spłukiwania jest najlepsza. Jeśli tylko lubisz zapach cukierków krówek, bo zapach zostaje na włosach nawet dwa dni, to polecam „whipped cream” firmy z-one concept.

Mam nadzieję, że moje drobne tiki fryzjerskie, które zdradzam, nie odbiorą mi chleba i nie uschnę, jak ta osika na wietrze… Ech.
Wystarczy spojrzeć na moje zdjęcia, żeby stwierdzić, że byłby to długi proces, ten usychania. Ponadto, przyznam się, że prawie nie jem chleba, bo nie toleruję glutenu, więc była to z moje strony kokieteria.

Będę wdzięczny za wszelkie uwagi na temat artykułu. Można też do mnie pisać o wszelkich innych sprawach… najlepiej fryzjerskich.

Sławek Stawarczyk

Prekoloryzacja… co to?

No właśnie co to? A zapomniałem, obiecałem artykuł na ten temat. Może go napiszę, może nie…

No dobra dosyć tego przekomarzania, ja tu się bawię, a tymczasem nie jedna z Was walczy ze sobą, żeby nie przyciemnić sobie włosów po prostu aplikując farbę na włosy.

Oczywiście możesz to zrobić, ale jak już wiesz, z jednego z moich poprzednich felietonów, będziesz mieć zielone włosy. Najprawdopodobniej. Mogą być też jedynie zielonkawe, błękitne, albo khaki. Ogólnie w kolorach bagiennych.

Jest to również zabawne dlatego, że mało kto był na bagnach, więc nie wiem skąd niby ta wiedza jak wyglądają bagna, ale dobra niech tam będzie, w końcu żyjemy w czasach kablówki i możemy sobie wyobrazić co chcemy.

Możemy też zapobiec potrzebie wyobrażania.

Zasada jest taka, że jeśli przyciemniamy o więcej niż trzy tony potrzebujemy zastosować prekoloryzację, czyli dostarczenie brakującego pigmentu do włosów. Wcześniej, żeby zapobiec najgorszemu.

Zasadniczo przyciemniając oczekujemy, że kolor będzie również naturalny, bądź chłodny. Takie mamy oczekiwania. Dlatego boimy się zastosowania zbyt ciepłego odcienia. Wybieramy farby, które obiecują chłodne odcienie.

Prawda jest taka, szczególnie ta najstarsza, że przy rozjaśnianiu otrzymujemy z reguły zbyt ciepły odcień, a przy przyciemnianiu zbyt chłodny. Wynika to z tego, że pigmenty, z których składa się każdy kolor nie są tej samej wielkości. Wszystkie odcienie świata składają się z trzech podstawowych barw zółtego, czerwonego i niebieskiego.

I tak pierwszy z tych kolorów jest pigmentem największym, co powoduje, że jak już żółty jest we włosach, bardzo ciężko go usunąć, równie trudno wprowadzić kiedy jest taka potrzeba.

Czerwony jest mniejszy, właściwie średni. Dość łatwo go wprowadzić i równie prosto ucieka z włosów. Dlatego też, nie jest prosto utrzymać czerwień i rudości na włosach.

Niebieski jest najmniejszy i najdelikatniejszy. To wyjaśnia, dlaczego tak ciężko i na tak krótko można utrzymać chłodne odcienie blondu. Jest tam bowiem malutko drobniutkiego pigmentu, a włos blond, to włos po przejściach, więc nie łątwo tam się utrzymać.
Kiedy więc przyciemniamy włos, łatwo do jego środka dostaje się niebieski, drobniutki pigment. Często jest też w środku dużo żółtego, który tam pozostał po poprzednich zabiegach. Razem te dwa kolory tworzą idealną zieleń.

Jest sposób, żeby się pozbyć tego niepożądanego efektu. Dodać czerwieni, której w naturalnych odcieniach jest proporcjonalnie mniej, niż być powinno przy przyciemnianiu.

Kiedy znamy się na kolorach przeciwstawnych, to wiemy, że barw ą przeciwstawną dla zieleni jest czerwień. Ten kolor, uzupełniony wewnątrz włosa daje idealny brąz.

Nie zawsze chcemy jednak przyciemnić do koloru brązowego, czy ciemnego, czasami chcemy jedynie uzyskać ciemny blond. Wtedy potrzebny jest nam odcień pomarańczu.

Kiedy ponumerujemy wszystkie odcienie od jednego, czarnego, czarnego, do dziesiątego, czyli bardzo jasnego blondu, to uzyskamy wszystkie tony w palecie. Tak postępują fryzjerzy, oznaczając każdy odcień. Tak też robią firmy produkujące farby, tak że każdy pierwszy numer na tubce oznacza odcień jaki mamy uzyskać.

Nie jest to dogmat i należy pamiętać, że taki kolor uzyskujemy stosując odpowiednią wodę utlenioną i rozjaśniając odpowiednio jasne kolor podstawowy.

Zasadniczo, kiedy więc numerujemy kolor od jednego, do dziesięciu, chcąc przyciemnić włosy, stosujemy taką zasadę, że poziom dziesiąty, dziewiąty i ósmy przyciemniamy stosując żółty pigment, do poziomu siódmego i szóstego używamy pomarańczu. Do piątego pomarańczu na pół z czerwienią, a od czwartego poziomu w dół czernień.

W ten sposób uzupełniamy dokładnie tych pigmentów we włosach, których tam brakuje. Co do poziomu ósmego, to zdania są podzielone i w niektórych szkołach poleca się już pomarańcz, czasami pół na pół z żółtym. Osobiście oceniam z jakiego poziomu wychodzę, ale w praktyce, najczęściej stosuję zasadę pół, na pół, połowę żółtego, połowę pomarańczowego pigmentu.

Robi się to w ten sposób, że na suche włosy nakłada się mieszankę czystych pigmentów, nazywanych inaczej korektorami, wymieszanymi ze zwykła ciepłą wodą. Można to z powodzeniem przeprowadzić w domu, kupując w hurtowni czysty korektor.

Każdy kolor w farbach jest oznaczony numerem i tak jedynka, oznacza niebieski, dwójka – i tu różnie fioletowy, albo beżowy, potem tak samo jest z siódemką, gdzie firmy wymieniają te dwa odcienie. Ta z firm, która oznacza dwójką fiolet, siódemkę traktuje jako beż i na odwrót, w wypadku firm, w których dwójką oznaczone są beże, to siódemka to fiolet.

Trójka, to zawsze i wszędzie złoto, czyli żółty, który może nam być potrzebny. Tak samo z pomarańczem, który oznaczony jest numerem czwartym. Dopiero przy czerwieni może być niejakie zamieszanie. Potrzebujemy czerwieni oznaczonej zawsze numerem sześć, a pod numerem pięć jest mahoń, bardzo podobny dla wielu osób, ale nie, jego nie potrzebujemy.

Bierze się pewną ilość, dosłownie kilka centymetrów i miesza się z ciepłą wodą. Potem rozprowadza na tę mieszankę na włosach wmasowuje i podsusza suszarką. Nakłada się również na suche włosy. Na tak przygotowane włosy stosuje się wybrany odcień farby.

To najprostszy sposób. Daje nam ładniejszy intensywniejszy kolor i do tego trwalszy i pozwoli nam to uniknąć niepożądanych odcieni.

Można też zastosować inny trik. Mianowicie do prekoloryzacji można zastosować farbę tak zwaną półtrwałą, czyli semi premament. Nazwa półtrwała jest dość kłopotliwa, bo ona jest równie skuteczna jak permanentna farba, tylko różni się tym, że pigmenty nie wnikają do wewnątrz, ale częściowo pozostają pod łuską na wierzchu włosa. Stąd to rozróżnienie.

Można więc nałożyć farbę półtrwałą, na włosy z wodą półtora procentową i dopiero na tę mieszankę zaaplikować wybraną farbę permanentną. Wtedy polecam farby 9,33, 7,43, albo 7,34 oraz 5,66.

Tak wyglądają tajemnice prekoloryzacji. Stosuje się to zawsze przy przyciemnieniu o więcej, niż trzy tony. Nie da się zafarbować włosów za jednym zamachem za pomocą jednej mieszanki.

Oczywiście można spróbować i kiedy nie jest to bardzo duża różnica, nie chcemy dokonać drastycznej zmiany, możemy spróbować przyciemnić je jedynie farbą. Wtedy jednak polecam wybrać cieplejszy odcień, niż planowany. Wiem, jak bardzo boisz się cieplejszych refleksów, ale w tym wypadku, jest to prawidłowy wybór. Wtedy też należy nałożyć farbę dwukrotnie, po pierwszej aplikacji z wodą sześcioprocentową, druga należy powtórzyć niezwłocznie po nałożeniu farby, ale z delikatniejszym oksydantem. Czyli trzy, albo półtora procentową.

Wiem, zdaję sobie sprawę, że moje rady nie są proste i jasne, ale są prawdziwe. My, fryzjerzy tak to robimy. Gdyby był zestaw zaplombuj się sama, wiele kobiet by z niego korzystało. Tak samo jest z farbami. A za tym stoi wiedza.

Dziwi mnie, że tak wiele firm kosmetycznych obiecuje wspaniałe efekty koloryzacji, oferując swoje produkty, kiedy się jednak wsłuchasz, sama sobie dopowiadasz to, czego oni wcale nie powiedzieli…

Często tak się zdarza, że to, co gwiazdy noszą przez dwa lata wchodzi dopiero z opóźnieniem do powszechnego stosowania.
Tak jest z jasnymi końcówkami, które są w tej chwili ostatnim krzykiem ulicznej mody. Zaczyna być trochę dziewczyn, szczególnie tych z dłuższymi włosami, widzianych na ulicy z taką koloryzacją.

Cieszę się, że ten trend został wylansowany, bo moim osobistym koszmarem, jest negatyw tej koloryzacji, mianowicie ciemne końce jasny odrost. Czemu tak się dzieje? Otóż farba nakładana na farbę jej nie rozjaśni, poza małymi wyjątkami wymagającymi wiedzy specyficznej, za to nawet jasny brąz nakładany z mocną wodą, na poprzedni jasny brąz, paradoksalnie przyciemni nam kolor.

Wynika to z tego, że mocna woda wprowadza dodatkowe pigmenty i siłą wpycha je do środka. Jednocześnie nie jest w stanie usunąć tych, już w niej obecnych. Takie są nagie fakty i nie powinniśmy z nimi walczyć.

Żeby uzyskać rozjaśnione końcówki na naturalnych włosach, wystarczy jasna farba w wybranym kolorze odpowiednio nałożona. Zazwyczaj również spodziewamy się przejścia kolorystycznego, tak, żeby nie było tego nieszczęsnego odcięcia, tylko płynne przesunięcie z ciemnego do jasnego koloru.

W tym cała tajemnica, którą za chwil parę wyjawię.

Wrócę jeszcze jednak do częstszego problemu, czyli farbowanych już uprzednio włosów. Ja wspominałem i będę się tego trzymał, jasna farba nam ciemnej nie rozjaśni, choćby nie wiem co. Dlatego najpierw trzeba dokonać dekoloryzacji, oczywiście najprościej rozjaśniaczem.

Wiele dziewczyn boi się tego słowa „rozjaśniacz“. Najczęściej ma powody, bo jak pogryzł nas w dzieciństwie pies, to boimy się potem wszystkich psów, a jak zniszczyliśmy sobie włosy jako nastolatki rozjaśniaczem, to też go unikamy.

Jak wszystko na świecie, rozjaśniacze są dobre i złe. Są kiepskie, niszczące i demolujące, ale są też takie, które wiedzą, co robią i są łagodne.

Ponieważ wszystko drożeje, żywność w ciągu roku nawet o trzynaście procent, więc relatywnie lepsze produkty chemiczne, stają się dla nas dostępne. Można więc nabyć droga kupna rozjaśniacz bardzo dobry.

Wtedy wystarczy woda sześcioprocentowa i rzeczywiście, po potrzymaniu przez mniej więcej trzy kwadranse, uzyskamy rozjaśnienie o kilka, spodziewam się cztery, pięć tonów.

Dobrze jest zastosować ciepło, czyli zawinąć w folię i może to być folia kuchenna, albo podgrzać suszarką, mniej więcej pięć minut po nałożeniu, żeby rozjaśniacz w ogóle zaczął działać.

Jak palikować farbę, czy rozjaśniacz, żeby uzyskać piękne przejście. To jest największy w tym kłopot. Idealnym sposobem, który osobiście polecam, jest natapirowanie włosów od końców w górę. I dopiero na tak zsunięte włosy nakładać kolor. Wtedy po wyprostowaniu włosów, same, w naturalny sposób ułożą nam się w delikatne przejścia.

Dla sportowców, którzy już cokolwiek mieli do czynienia z farbowaniem, polecam jeszcze zabawę woda utlenioną i jej stężeniami. Dobrze jest przygotować mocniejszą wodę na końce, a delikatniejszą bliżej nasady włosów, w ten sposób uzyskamy również różne odcienie.

Jeśli chcemy uzyskać jedynie delikatniej jaśniejsze końce, bez kontrastu, tylko po prostu brąz, to samo się tyczy przetrawionych włosów i wyrównania koloru, możemy nałożyć rozjaśniacz z wodą półtora procentową, albo jedną z wymienionych farb: 000, 10,0 lub 11,1. Mimo, że jak wspomniałem wcześniej i będę się tego trzymać, jasna farba nie podbije nam koloru na ciemnej, to inaczej jest w wypadku tych dwóch. One to potrafią.

Nie wdając się w techniczne szczegóły, zastosowane z wodą dwunastoprocentową, podbiją nam kolor, a przy zastosowaniu ciepła nawet o dwa tony. Co ważne, pozostawią włosy błyszczące i piękne, mieniące się różnymi refleksami. Oczywiście jest to zagadka, co zastaniemy za kolor, po podbiciu, ale to już inna sprawa, można go zawsze skorygować.

Mimo, że boimy się wody dwunastoprocentowej, to zastosowana raz na włosach na pewno ich nie zniszczy i możemy to zrobić bez obawy. Włosy przetrawione z reguły, poza wyjątkami, były jedynie przyciemnianie i spokojnie możemy sobie pozwolić na jeden taki zabieg.

Żeby uzyskać przejście kolorystyczne między włosami, warto zmieszać farby. Pytanie częste jest, czy można miesząc je bez względu na pochodzenie, czy można mieszać, czy mogą dotykać się produkty różnych firm.

Prawda jest taka, że prawie zawsze tak i musielibyśmy mieć strasznego pecha, żeby trafić na takie, które dotykać by się nie powinny. Zazwyczaj produkty do włosów są produkowane w trzech miejscach na świecie. Pochodzą z tych samych fabryk więc raczej składają się z tego samego.

Możemy trafić na wypadek, kiedy jest dużo metali wewnątrz włosów, wtedy włosy przy zastosowaniu pewnych preparatów bardzo silnie się nagrzewają, do tego stopnia że mogą stopić foliowe rękawiczki. Jest to ekstremalna sytuacja i w życiu fryzjera zdarza się co pięć, dziesięć lat. Nie ekscytowałbym się, że jest eś tak wyjątkowa, że trafi się to właśnie tobie.

Wtedy oczywiście trzeba rozłożyć włosy i delikatnie schłodzić, lub natychmiast zmyć. Wystarczy więc, że będziemy kontrolować temperaturę i możemy mieć pewność, że się nic nie stanie na styku kolorów.

Kiedy już myjemy rozjaśniacz, warto to zrobić ta, żeby ni zmywać farby i potem, na dobrze umytych włosach, najlepiej szamponem oczyszczającym nawet trzy razy, żeby oczyścić wnętrze włosa z cząsteczek preparatu. To jest bardzo ważne, bo źle wypłukany nie pozwoli nam wniknąć farbie.

Potem zmiksujmy na końcach kolor z całej długości. Przygasi to żółć, która nam się pojawiła i w pięć, dziesięć minut poprawi kolor. Dla perfekcjonistów, lepiej zastosować specjalne żele do blondów, które wysycają na kolory i przełamują je.

W swoim salonie na co dzień stosuję technikę z żelami do wysycania blondów i uzyskuję fajne, chłodne i naturalne odcienie, trwalsze niż po farbie i nigdy nie mocniejszą wodą niż sześcioprocentowa. BO żele stosuje się z półtora procentowa wodą.
Ogólnie zrobienie tych jasnych końców to jest trochę zabawy. Najgorsze, że trzeba zakupić ze trzy, cztery składniki, z których wykorzysta się ich tylko trochę i co potem. W sytuacji, kiedy jesteśmy jedną z trojaczek, to ma sens, bo zużyjemy to z siostrami, ale tak, to zastanawiam się nad ekonomicznym uzasadnieniem realizacji tego w domu.

Dla pocieszenia, potem robi się już tylko odrost przez jakieś pół roku, co jak najbardziej możemy zrealizować same.

Wiosna, to okres, kiedy z niecierpliwością wyczekujemy zieleni. Chcemy jej na trawnikach, drzewach, krzewach, ale czy na włosach?

To dobre pytanie, na które spróbuję odpowiedzieć. Nie! Nie chcemy zieleni na włosach. No to odpowiedziałem na pytanie artykułu, więc mogę kończyć. Ale nie wyczerpię treści tytułu, dlatego ciągnę myśl dalej. Jak to się dzieje, że robią nam się zielone, bagienne, czy khaki włosy?

Z reguły mamy z tym do czynienia, przy przyciemnianiu włosów. Szczególnie wcześniej rozjaśnionych.

Stara zasada fryzjerska mówi, że przy przyciemnianiu wychodzą nam chłodniejsze odcienie, niż się spodziewamy. Dlaczego? Bo pigmenty, z których zbudowany jest kolor, mają trzy podstawowe kolory: niebieski, czerwony i żółty. Pierwszy z nich jest najdrobniejszy, bardzo łatwo go wprowadzić do głębi włosa i bardzo łatwo z niego usunąć, stąd jest niestabilny. Czerwony ma średnią wielkość i też łatwo go wprowadzić do środka. Gorzej ma się sprawa z żółtym, który jak już jest we włosie, to pozostaje tam trwale, ale bardzo trudno wprowadzić nowy złoty odcień, co się tyczy szczególnie siwych włosów.

Jak łatwo się domyślić, farbując włosy, które są jasne, czyli mają w sobie sporo złotego pigmentu, najłatwiej nam wprowadzić niebieski, który jest najdrobniejszy i to daje nam razem zielony. Bo żółty z niebieskim daje zielony. Łatwo się domyślić, że im mniej żółtego pigmentu, tym bardziej zieleń skłania się ku niebieskiemu. Stąd różne odcienie w tych kolorach.

Jak zauważymy brakuje tu czerwonego pigmentu. Dopiero wprowadzenie tego koloru da nam w sumie pewien odcień brązu. Z lekcji plastyki, na których wszyscy uważaliśmy, wiemy że zieleń z czerwienią dają brąz.

Czemu więc nie ma tego koloru w farbie?

Nauczeni problemami z rozjaśnianiem, które są dokładnie na odwrót, to znaczy walczymy z usunięciem złota, ciągle uporczywie pozostającego we włosach, myślimy wciąż o schłodzeniu koloru. To samo się tyczy fryzjerów. Dlatego wybierając kolor do przyciemnienia sugerują się paletą kolorów naturalnych, lub schłodzonych. W nich jest dużo niebieskiego pigmentu i o ile w wypadku blondów dałoby to nam odcień chłodny, czyli pożądany, to przy przyciemnianiu działa zupełnie inna zasada. Skupiamy się tu na ocieplaniu koloru.

Powtórzę: skupiamy się na ociepleniu.

Czyli wybieramy cieplejszy odcień, niż byśmy chcieli.

Profesjonalnie, nie przyciemnia się o więcej niż trzy tony w inny sposób, niż z zastosowaniem prekoloryzacji. Zabieg ten polega na nałożeniu pigmentu odpowiedniego do poziomu przyciemnienia na włosy. Kupuje się czysty pigment, inaczej nazywany korektorem. Miesza się go z ciepłą wodą, nakłada na włosy i suszy. Do przyciemnienia na jednak blond, stosuje się złoty pigment, dla ciemniejszych blondów pomarańczowy, potem zaś dla ciemniejszych czerwień.

Co jeśli nie mamy dostępu do korektorów?

Dobrze jest zastosować dwukrotne nałożenie farby. Nie jest to jednak proste, mechaniczne przełożenie. Należy zróżnicować wodę utlenioną i za pierwszym razem nałożyć z sześcioprocentową wodą, a za drugim z trzy, lub półtora procentową. Wiem, utrudniam, ale piszę jak jest i nie będę wmawiał nikomu, że droga na skróty ma sens. Zakupienie dodatkowej delikatniejszej wody utlenionej, nie jest wielkim wyczynem, a zmieni bardzo wiele w procesie.

Tu należy zaznaczyć, że farbę należy nakładać na całe włosy około dziesięciu minut. Wynika to z tego, że pigmenty są malutkie i łatwo je wprowadzić do włosa, przez pierwsze dziesięć minut działania farby od momentu zmieszania. Potem, przez dziesięć minut pigmenty łączą się, puchną i tworzą duże cząstki, którym dużo trudniej wniknąć w głąb włosa, ale wprowadzone już tak łatwo nie uciekną.

Kiedy jednak zmieszamy farbę wcześniej stracimy szansę na skuteczną koloryzację. Nakładając dłużej, również zwiększamy szansę na przebarwienia i miejsca niedofarbowane.

Nakładając dwa razy, świeżo zrobioną mieszanką, czyli mieszam pierwszą, nakładam i dopiero mieszam drugą, daję szansę, na ponowne wniknięcie drobnych pigmencików w głąb. Co jest fajne, na pierwszych, już spuchniętych i dużych, zatrzymuje się ten drobny mały i dzięki temu tworzą one większe skupiska, dając trwalszy efekt.

Więc plotkować przy nakładaniu można, ale robimy to na prawdę szybko.

Tu się kończy nasz pośpiech i farbę trzymamy już spokojnie dwadzieścia minut do pół godziny. Nie dłużej, szczególnie nie sklepową, bo nam się zacznie przyciemniać, ale trzymamy. Bo kolejne, co farba robi po pigmentacji, to pielęgnacja włosów. Domyka łuskę, woskuje, dodaje budulca, który w między czasie, tak zwanym usunęła i takie tam.

Dlatego warto farbę potrzymać dłużej. Sklepowe farby bywają progresywne i te im dłużej trzymasz tym bardziej przyciemniają. Takie profesjonalne farby jakich używam u siebie w salonie, nie robią tego. Działają koloryzacyjnie dwadzieścia minut i potem mogą sobie być na włosach.

Wybierając farbę do przyciemnienia proszę sięgnij po cieplejsze odcienie, takie, które w oznaczeniu numerycznym mają 5,6 i 3. Te dadzą najskuteczniejszy efekt pięknych naturalnych odcieni.

Chętnie rozpiszę się o prepigmentacji, ale to w następnym artykule, tak żeby szczegółowo wyjaśnić, jak ją stosować.

Co jeśli stało się i już mamy zielone włosy? To warto zająć się wtedy robotą, a nie lataniem za chłopami i temu to służy.

No dobrze, ale czasami trzeba za tymi chłopami poganiać, więc warto trochę wyglądać. Zresztą są sprawy pilne i ważne, i o ile praca jest ważna, to niewiele się w niej przez kilka dni zmieni, a facet jest pilny i może się już nie powtórzyć, szczególnie taki na jedną noc. Bo owe noce są niepowtarzalne.

Na zielone włosy należy nałożyć czerwoną farbę. Nie zajzajer, najlepiej określoną cyframi „5”, co my fryzjerzy rozróżniamy jako mahoń. Farba z numerem „6”, też nie byłaby zła, ale lepsza będzie z piątką.

Nie bójmy się i nałóżmy ją na włosy. Jak już wspominałem zielony z czerwonym, daje brąz i powinno być wszystko pięknie. Nie majstrujmy też tu przy farbie tylko wytrzymajmy półgodziny.

Piszę ten felieton w salonie i właśnie wszedł najlepszy fryzjer ze Szczecina, Jacek Karolczyk. Facet doskonale tnie. O ile w Polsce sławę dzięki szkoleniom zyskała, słuszną sławę dodajmy Gosia Babicz z Krakowa, to Jacek Karolczyk to ten sam wysoki poziom.
Cudownie jest poplotkować wspólnie o pierdołach, bo o fryzjerstwie mam nadzieję słowa nie będzie.

Są w Warszawie studia podyplomowe na trend settera. Myślę, że to niebywale fajne. Podoba mi się zawód wróżki od ciuchów.
Z tego, co rozumiem, to nawiązuje się do tego, co ma się wydarzyć, a jest dopiero zapowiadane. Niesamowite.

W modzie zrobiło się tak, że jeśli chodzi o fryzjerstwo, to trend jest na różnorodność. Nie ma wyraźnego nurtu, który porywałby wszystkich mniej, bądź bardziej. To wyjątkowe zjawisko.

Wiele lat było tak, że rządził jeden styl, jedna tendencja i na tym koniec.

A tu proszę…

Zawsze jednak można wyłuskać coś trwałego, nie przeterminowanego, co można by spokojnie obnosić na ulicy i wśród znajomych.
Czujesz się zagubiona? Ten artykuł jest dla Ciebie.

Koloryzacja, to przede wszystkim natura i ta króluje już od dłuższego czasu, ale nigdy jeszcze tak wyraźnie nie zaznaczała swoich wpływów.

Nie wolno robić kontrastowych kolorów, szczególnie w balejażu. Jasne końce również powinny już w tej chwili być łagodniejsze. Nie robiłbym z tego dominanty.

Niedawno pisałem artykuł, w którym zaznaczałem, że najbezpieczniejszym wyborem ze wszystkich kolorów, jest natura na poziomie ósmym. Każdy odcień, poziom jasności w farbach jest zaznaczany numerem. Skala jest od jednego, do dziesięciu, gdzie jeden to kruczoczarne, a dziesięć – bardzo jasny blond. Więc poziom ósmy, to dość jasne włosy, ale jeszcze z wyraźnym pigmentem.

Ogólnie trzeba zrobić wszystko, żeby włosy nie wyglądały na farbowane. Stosuje się też brązy, ale broń Cię Panie Boże takie, żeby było widać, że to farba.

Dopuszczalne są refleksy, ale delikatniusieńkie!

Wiadomo, że nic tak nie daje przestrzenności fryzurze, jak gra świateł, ale różnorodność koloru. Można to stosować, ale warto wybrać kolory blisko siebie w tonacji.

Ogólnie natura. Warto więc wybrać zbliżone do rzeczywistych kolory. Czy są od tego odstępstwa? Tak, na tym całą sztuka polega.
Polki mają delikatną, jasną tęczówkę w błękicie oka i dwa rodzaje cery, albo różową, świeżutką i te mogą wybrać rudości, odcienie sarnie, czy płowe. Część z kobiet ma kolor cery bardziej oliwkowy. Wtedy należy wybrać bardziej chłodne odcienie.

Wielką tajemnicą polskiej urody jest to, że większość pań ma wręcz mysie włosy, w nijakim płowo szarym kolorze, do tego stopnia, że nie pasuje on do ich karnacji, szczególnie, jeśli są w pierwszy opisywanym przez nas typie.

Oczywiście ważne jest też obcięcie, o ile nie najważniejsze. Na co zwracać uwagę?

Od lat kanonem piękna jest pociągła, owalna twarz. To jest ideał i do tego dążymy. Fryzura ma więc za zadanie tak korygować owal, żeby zbliżyć nas maksymalnie do tego kanonu.

Detalami fryzury można też, jak makijażem eksponować, podkreślać i doprecyzowywać szczegóły twarzy. Można więc prostą grzywką podkreślić oczy i nos. Skośną dłuższą, znowu odwrócić uwagę od kształtu tego ostatniego. W tym celu też należy też zadbać o objętość z tyłu, co wydłuża i wysmukla profil.

Zadbanie o objętość i trochę wyżej z tyłu głowy, to konieczność na polskim rynku, gdzie normą są czaszki lekko płaskawe. Z czego to wynika nie wiem, ale tak jest i tyle.

Na pewno gwarantowanym pewniakiem modowym jest wciąż bob, który od kiedy wypromowała go Victoria Beckham, jak jeszcze miała swój nos, mniejszy biust i trochę tłuszczu jej się zdarzało i w ogóle było to w epoce, kiedy ona była młoda, a Madonna była starsza , niż teraz, przynajmniej z wyglądu. Od tego czasu jest to pewny gwarant sukcesu w kreacji.

Co też fajne, długość boba pozwala na fajne manewrowanie detalami tak, że właściwie nie znam kobiety, której by ta fryzura nie pasowała.
W czesaniach liczy się objętość. Wraca trend na wyczesane fryzury a la lata sześćdziesiąte, dominują loki, ale ładne i zadbane. Z tym jest problem. Bo kręcone włosy to nie wszystko, muszą być jeszcze piękne. Nawet naturalne włosy kręcone mają problem z przesuszeniem i innymi kłopotami związanymi z dobrą kondycją.

Oczywiście modna jest też objętość. Szczególnie od skóry.

Inspiracji musimy szukać w latach parzystych poprzedniego wieku, wspomnianych już sześćdziesiątych i osiemdziesiątych. Tak, jak wtedy wyglądały dziewczyny, to marzenie obecnie ich córek, czy wnuczek.

Byłem na targach w Poznaniu, podobno najważniejszej imprezie tego typu w Polsce. Zadziwiająca kompilacja jarmarku, gdzie można kupić okazje i co z tego, jak za wejście płaci się minimalnie dwadzieścia pięć złotych, konkursów dla „nie wiemkogo” i dopracowanych, ciekawych pokazów, często wręcz porywających, ale niezwykle ciężko na nie trafić. Niby targi mniejsze, niż w poprzednich latach, a dla amatora ciekawych szkoleń, wciąż dużo tego. Brakuje zbiorczej informacji, gdzie, kto ma pokaz, gdzie szkolenie i takie tam.

Czasami mnie świerzbi, żeby napisać do kogoś, co można by usprawnić, zmienić, że mam pomysł.

Ale potem siadam, oczywiście cichutko w kąciku i czekam jak mi przejdzie. Wiem, że na świecie jest mnóstwo kreatywnych ludzi, że takie targi to ogromne przedsięwzięcie organizacyjne, z którym w końcu lepiej, gorzej sobie radzą i ogólnie nie ma co kreować atmosfery krytyki.

Ale no świerzbi mnie…